Μάθημα : Ο ΓΡΑΠΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΣΤΟ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΟ

Ο προφορικός και ο γραπτός λόγος διαφέρουν καθώς χρησιμοποιούνται σε διαφορετικές περιστάσεις επικοινωνίας, εξυπηρετούν διαφορετικούς σκοπούς και χρησιμοποιούν διαφορετικές μορφές γλωσσικής έκφρασης.

Η επιτυχία στην εκπαίδευση προϋποθέτει επιτυχή χειρισμό του γραπτού λόγου (γραμματισμός)

CUMMINS - Η διάκριση μεταξύ συνομιλιακού και ακαδημαϊκού

Οι όψεις της γλωσσικής επάρκειας είναι σύμφωνα με τον Cummins (2001) οι εξής:

Α. Συνομιλιακή ευχέρεια (conversional fluency): είναι η ικανότητα να διεξάγει κανείς μια συνομιλία σε περιστάσεις οικειότητας και επαφής, πρόσωπο με πρόσωπο. Αυτό είναι το είδος της επάρκειας που οι φυσικοί ομιλητές/τριες στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν ήδη αναπτύξει όταν αρχίζουν το σχολείο στην ηλικία των πέντε ετών. Εδώ πε-

ριλαμβάνεται η χρήση των λέξεων υψηλής συχνότητας και η χρήση απλών γραμματικών δομών. Η μετάδοση του μηνύματος συνήθως υποστηρίζεται από εξωτερικούς δείκτες (cues), όπως οι εκφράσεις του προσώπου, οι χειρονομίες, ο επιτονισμός, κ.λπ.

Β. Ακαδημαϊκή γλωσσική ικανότητα (academic language proficiency): γνώση του λιγότερο συχνού λεξιλογίου καθώς και την ικανότητα ερμηνείας και παραγωγής ολοένα πιο σύνθετης προφορικής και γραπτής γλώσσα. Καθώς οι μαθητές/τριες προχωρούν σε μεγαλύτερες τάξεις, συναντούν πολύ περισσότερες λέξεις χαμηλής συχνότητας, σύνθετη

σύνταξη και αφηρημένες εκφράσεις που δεν έχουν σχεδόν ποτέ ακούσει στην καθημερινή τους συνομιλία. Απαιτείται από αυτούς να καταλαβαίνουν κείμενα απαιτητικά από γλωσσική και εννοιολογική άποψη, σε διάφορα σχολικά μαθήματα και να χρησιμοποιούν αυτή τη γλώσσα με ακρίβεια και συνεκτικότητα στα δικά τους γραπτά.

Πηγή: Αρχάκης, Α. (2011). Γλωσσική διδασκαλία και σύσταση των κειμένων. Αθήνα: Πατάκης.