Εργαστήριο Φυσικοχημείας

Γεώργιος Καρανικολός, Αναπ.Καθηγητής, Δέσποινα Σωτηροπούλου ΕΔΙΠ

Περιγραφή
  • Εργαστηριακές ασκήσεις Φυσικοχημείας:

1) ΑΓΩΓΙΜΟΜΕΤΡΙΚΕΣ ΤΙΤΛΟΔΟΤΗΣΕΙΣ. Μηχανισμοί αγωγιμότητας σε ιοντικά διαλύματα. Αγωγιμότητα και μοριακή  αγωγιμότητα.
2) ΗΛΕΚΤΡΟΧΗΜΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ. Ηλεκτροχημική αντίδραση. Ηλεκτροχημικό στοιχείο. Ηλεκτρόλυση.

3) ΦΑΣΜΑΤΟΦΩΤΟΜΕΤΡΙΑ ΥΠΕΡΙΩΔΟΥΣ-ΟΡΑΤΟΥ (UV/VIS). Φάσματα εκπομπής-απορρόφησης. Νόμος Beer-Lambert. Μοριακός συντελεστής απορρόφησης.

4) ΔΙΑΓΡΑΜΜΑ ΦΑΣΗΣ ΥΓΡΟΥ-ΑΤΜΟΥ. Νόμος Raoult. Ιδανικά και μη ιδανικά διαλύματα πτητικών υγρών. Αζετροπική σύσταση.
5) ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΣΗΜΕΙΟΥ ΠΗΞΗΣ. Ισορροπία ανάμεσα σε διάλυμα και στερεά ουσία. Προσδιορισμός μοριακού βάρους άγνωστης ουσίας.
6) ΜΕΡΙΚΟΙ ΓΡΑΜΜΟΜΟΡΙΑΚΟΙ ΟΓΚΟΙ. Μη ιδανικά διαλύματα υγρών. Προσδιορισμός μερικών γραμμομοριακών ιδιοτήτων.

Eπιδιωκόμενα Μαθησιακά Αποτελέσματα

Με την ολοκλήρωση της επιτυχούς συμμετοχής στο εργαστηριακό αυτό μάθημα, ο φοιτητής θα μπορεί:

να έχει εξοικειωθεί με τις βασικές εφαρμογές της πειραματικής Ηλεκτροχημείας, κατανοώντας έμπρακτα τις έννοιες της αγωγιμότητας, της ιοντικής ευκινησ

Περισσότερα  
CC - Αναφορά - Όχι Παράγωγα Έργα

Ενότητες

Προσδιορισμός της συγκέντρωσης ηλεκτρολυτικών διαλυμάτων από τη καταγραφή της μεταβολής της αγωγιμότητάς τους, όταν προστίθεται  σταδιακά οξύ ή βάση και λαμβάνει χώρα εξουδετέρωση του αρχικού ηλεκτρολύτη. 

Τα φάσματα απορρόφησης υδατικών διαλυμάτων ακετόνης στην περιοχή της υπεριώδους ακτινοβολίας χρησιμοποιούνται για τον υπολογισμό της ενέργειας μετάπτωσης, της συγκέντρωσής τους  και της πιθανότητας να συμβεί η μετάπτωση.

Ηλεκτρόλυση διαλύματος CuSO4. Προσδιορισμός της συγκέντρωσης του διαλύματος από το βάρος του χαλκού που αποτίθεται στην κάθοδο. 

Σχεδιασμός του ισοβαρούς διαγράμματος φάσης του δυαδικού μίγματος μεθανόλης-χλωροφορμίου  από πειραματικά δεδομένα.

Πειραματική μελέτη του φαινομένου της ταπείνωσης του σημείου πήξης που λαμβάνει χώρα όταν προστεθεί διαλυμένη ουσία σ' ένα διαλύτη. Η ταπείνωση του σημείου πήξης θα προσδιορισθεί α) για ένα μοριακό διάλυμα και β) για ένα ηλεκτρολυτικό διάλυμα. 

Μελέτη της μη ιδανικής συμπεριφοράς υγρών μιγμάτων. Ειδικότερα θα μελετηθεί το φαινόμενο κατά το οποίο ο τελικός όγκος μίγματος πραγματικών υγρών είναι μικρότερος από το άθροισμα των όγκων των επιμέρους συστατικών, (συστολή του διαλύματος).  

Ανοικτό Ακαδ. Μάθημα

Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα
Επίπεδο: A-

Αρ. Επισκέψεων :  42416
Αρ. Προβολών :  250959

Ημερολόγιο